นับเวลาผ่านไปก็เป็นเดือน เรียนรู้จักกันในชั่วโมงบรรยาย ในการสอบ LAB ในงาน blog
ครูพยายามหลายครั้งให้นักศึกษาทราบว่าท่านเป็นใคร กำลังทำอะไร ควรทำอะไร ทำไมต้องเรียน ทำไมต้องสอบ LAB ทำไมต้องทำงาน blog
ตอนนี้ บอกได้คำเดียวว่า ไปไม่ถึงไหน พวกเราในกลุ่มมีแรงยึดเหนี่ยวในกลุ่มสูงมาก หากมันเป็นแรงบวก แรงดี มันจะพากลุ่มไปสู่ความสำเร็จที่เกินความสำเร็จ ช่วยกันติว ช่วยกันอธิบาย ช่วยกันไขปริศนาต่างๆ ที่เกิดในการเรียน
แต่หากเป็นแรงลบ มันจะฉุดกลุ่มลงต่ำ ต่ำจนเหลือสมาชิกเพียงน้อยคนที่หลุดรอด และ เจริญเติบโต
เข้าเรียน สาย ถึงสายมาก ทั้งที่ต้นชั่วโมงต้องรีบดูว่าตัวเองทำป้ายไปเท่าไหร่ (ไม่ใส่ใจ)
ตอนเรียนเมื่อโอกาสป้ายมาถึง คอยตั้งท่ารอตอบอย่างเดียวคือ ไม่ทราบครับ/คะ
หลับ คุยกัน อ่านหนังสืออ่านเล่น ทำการบ้านวิชาอื่น
เพื่อนที่นั่งใกล้ ไม่เตือน ไม่สะกิด ไม่ให้สติ คุยตอบ อ่านด้วย หลับด้วย ชวนกันไปนรก (ตายทั้งเป็น)
... เฮ้ย พวกเราอยู่ ปี 2 (เทอม 2) แล้วเว้ย อีก 2 ปีก็จะจบ จะจบหรือป่าววะ มึงห่วงอนาคตมึงไหมวะ กูเริ่ม ๆ เป็นห่วงแล้ววะ กูก็ไม่รู้จะรอดหรือเปล่า มึงก็คงคางเหลือง เอาไงดีวะ
เคยคุยกันแบบนี้บ้างไหม เพื่อน ... มึงก็เพื่อนกู กูก็เพื่อนมึง
.. หรือที่คบ ๆ กัน ก็เป็นเพื่อนกิน เพื่อนเทียว เพื่อนดื่ม เท่านั่น .. เออวะ .. กูเข้าใจแล้ว ...
แต่ก่อนกลุ่มที่มีแรงขับทางลบสูง มักเป็นนักศึกษาชาย แต่ใน section ชัดเจนว่ามีนักศึกษาหญิง ในจำนวนที่มาก ..
คงต้องบอกอีกครั้งว่า ท่านเป็นนักศึกษาบัญชี สาขาที่ว่าด้วยทักษะ ต้องทำได้ ทำเป็น ทำเก่ง
ทำอย่างชำนาญ ซึ่งมีฐานมาจากวินัย ความเอาใจใส่ ฝึกฝน ขยัน
แต่ในวิชานี้ ท่านไม่ได้พิสูจน์ทราบว่ามีสิ่งเหล่านี้ในตัว
งาน blog เห็นได้ชัดว่าลอกกัน ลอกเก่ง ลอกเป็นทีม ยังคิดตื้น ๆ ว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อาจารย์ไม่รู้หรอก มันไม่เห็นว่าอะไร แค่ตัวเองรู้ว่าทำผิด มันก็มากเกินพอแล้ว
วันไหนเตรียม LAB ไม่ทัน ก็โดดเรียนไปเตรียม LAB หาเช้า กินค่ำ สุกเอาเผากิน
เราไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว อีก 2 ปีน่าจะจบออกไปทำงานแล้ว ต่อจากนั้นอีก 2 ปีคงมีครอบครัว และทำงานไปอีกกว่า 50 ปี ในอาชีพ นักบัญชี ที่เลือกไว้แล้วในตอนนี้
มันจะง่ายอย่างนี้เหรอชีวิต
ตอนเรียน ก็ไม่มีความสุข ไม่สนุก เรียนไปก็รอไป รอว่าเมื่อไหร่ จะเลิก
เมื่อไหรจะวันศุกร์ เมื่อไหร่จะปิดเทอม
จบไปทำงาน ก็คงรอว่า เมื่อไหร่จะเย็น เมื่อไหร่จะเลิกงาน เมื่อไหร่จะวันเสาร์ เมื่อไร จะพักร้อน
เมื่อเรียนมันไม่สนุก ไม่มีความสุข ทำงานมันไม่สนุก ไม่มีความสุข เรียนไปแกน ๆ ทำงานไปแกน ๆ เงินเดือน ออกมาก็แกน ๆ ชีวิตก็แกน ๆ
อีกสองอาทิตย์สอบ งานที่หมักไว้เริ่มส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง เตรียมตัวสอบก็ไม่ทัน มันเป็นแบบนี้อีกแล้ว เกรดก็ลดลง ตกลง เลขอายุก็มากขึ้น ๆ
อะไรกันวะเนีย เฮ้ยรวมพลดีกว่า คิดมากปวดหัว
ถึงสอนยากยังไง แต่ยังไงก็สุ้ๆนะค่ะ อาจารย์
ตอบลบ^__________________^
ยังมีคนที่ตั้งใจเรียนและรออาจารย์สอนอยู่ค่ะ
ตอบลบสู้ ๆ ค่ะ ^^
มีคนที่สนใจอาจารย์ คอยฟังอาจารย์อยู่เสมอนะคะ
ตอบลบขอบคุณสำหรับคำสอนของอาจารย์คะ
ขอบคุณสำหรับคำสอนและคำแนะนำนะค่ะ
ตอบลบหนูจะตั้งเรียนให้มากขึ้นกว่าเดิมค่ะ^^
ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับ มันจะได้เป็นแรงบันดานใจ ^^
ตอบลบ